Çünkü sevdikçe beni sen kendini tanıdın...
Çabuk sön yetim yıldız
Dal derinlere
Kıyamet sen de
Kop kopacaksan
Ayaz vur vuracaksan
Hiç utanmadan
Ey talih sen de
Dön döneceksen...
kanım kaynadı birden balım
öptüm profilinden
Belki güneş bir gün bizim için doğar
Belki korkuları hayallerimiz boğar
O masal günü gelinceye kadar; susuyorum
Susadıkça yüzün düşer aklıma
Korkar oldum düşlemekten
Adını anarım çoğalır sesim
Konuşmaktan düşünmekten özlemekten
Kimse kimsenin herşeyi olamaz-mış
Di'li geçmişten tek yaramsın sen
Sensiz kimse mi kimsesiz miyim bilmem
Hiç bilmek istemem;
Hatta düşünemem
Gel bak bir elimde gökyüzü var hala
Ötekinde kayıp giden yıldızlar
Korkular da benim umutlar da
Beni bırakma
nereye kadar uçabilirim havada
nereye kadar kaçabilirim karada
sevmedikleri tek yer denizdir bilirim
denizler benim denizlerim
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı
Beni sensiz bıraktın, beni bensiz bıraktın...
bir gemi bembeyaz teniyle aciklarda,
guverteleri uctan uca orman;
aldim cicegimi şurama bastim,
bastim ki yalnizligimmiş
bir başına arşinliyor bir adam mavi treni
keşke yalniz bunun icin sevseydim seni...
Sen unut geçmişini ben aklımda tutarım
Adamım;
Bu küçük işlere ben bakarım,yanarım...
Ağladığın gecelerde,şarkılar söyle kurtulursun
Elleri var karanlığın, dokununca korkma sakın
Hangi düş yaralanır gerçekle, hangi dal incinir yeşilinden,
Hangimiz oyuncaklar kırmadık
Bir sigara ver bana...
Badem gözlüm beni unut,
Bu gemi bir kara tabut,
Lumbarından giren ölür.
Üstümüzden geçti bulut.
Badem gözlüm beni unut
Boynuma sarılma gülüm,
Benden sana geçer ölüm
Badem gözlüm beni unut.